جلسه کتاب خوانی این ماه در مورد فروغ فرخ زاد بود، زنی که با جسارت و شجاعت سبک نوینی را در شعر زمان خود به جامعه ادبی هدیه کرد. زنی که با تمام وجود زن بود. زنی که احساس را با زنانگی کامل می فهمید و ابراز می کرد. شاعره ای که اگر می بود شاید همه چیز در مورد شعر نه زنانگی بلکه جلوه ای انسانی به خود می گرفت. او زنی بود که برابری می خواست. فهم متقابل می خواست، مهر می خواست و ...اما خواسته هایش در ابهامی تلخ بی فروغ شد. شعر فروغ، هنر فروغ و درک او شاید برای زمان خود بسیار زود بود. یادش گرامی
برچسب:
نویسنده: فاطمه میرزایی
تاريخ: دوشنبه
15 آبان
1396 ساعت: 11:36