خواندمش و چه تلخ و سیاه بود. این همه سیاهی و تلخی از بچه های نسل پس از انقلاب و جنگ چیز بعیدی نیست. گاهی فکر می کنم فیلم های مان هم تلخ و سیاه اند. پر از درد اند. پر از مردن. نفرت. تباهی. نیستی. غم. شادمانی سال هاست از کشور ما و از کشور هایی مثل ما رخت بر بسته و رفته. شادمانی واژه ای غریب و نا آشناس...

کف پاهایش زمخت و کلفت شده بود. دستان و بازوانش توان دو مرد را داشت. موهایش را کوتاه نگاه می داشت چون پولی برایش نمی ماند که موی مصنوعی بگذارد یا بافت آفریقایی بزند. تازه اگر هم پولی می ماند برای او که صبح تا شام در آن آشپزخانۀ دود گرفته و نمور و تاری

تولد در انتظار یک تولدم. تولدی که می تواند زندگی ام را دگرگون کند. انتظار این تولد همراه با پریشانی و اضطراب است. بی خوابی های شبانه و فکرهای درهم و برهم از آینده ای نامعلوم چاشنی این تولد است. اما آنچه مهم است این است که امید هرگز از بین نمی رود. منتظر تولدم. + نوشته شده در یکشنبه سوم آذر ۱۳۹۲ساعت ...

زندگی این روزهای ما با وجود همه قیافه های عبوس و خسته شهر دودگرفته تهران هرازگاهی رنگ خوشی هم به خودش میگیرد آنهم زمانیه که صدای رعدوبرق میایدو می فهمی قرار است شسته شود این همه دود حتی برای چند ساعت و با خودت میگی: "ببار بارون ...لطفا ببار و بشور".

کتاب قلندر و قلعه را به سفارش یکی از دوستان خواندم. سرگذشت یحی سهروردی معروف به شهاب الدین سهروردی، شیخ اشراق به قلم یحی یثربی با آمیزه ای از تخیل نگاشته شده است. برای شناخت سهروردی به هیچ عنوان کافی نیست اما خالی از لطف هم نیست. شهاب الدین سهروردی

"گتسبی بزرگ" اثر اسکات فیتز جرالد: این کتاب را نیز این ماه خواندم. هیچ یک از المان هایی را که بتوان برای یک کار ادبی که شاهکار قرن محسوب شود در نظر گرفت در این کتاب وجود نداشت جز توصیف خوبی از شرایط سالهای ورود مدرنیزم در سالهای اولیه پس از جنگ جهان

فروغ که بسیار زود بود که برود جلسه کتاب خوانی این ماه ما بررسی شعرهای فروغ است و به نوعی می خواهیم طی یک جلسه 3 ساعته که بسیار هم کم است فروغ شناسی داشته باشیم. فکر می کنم جلسه پرباری بشود. گزارشی از آن را پس از جلسه می نویسم. + نوشته شده در سه شنبه هفدهم دی ۱۳۹۲ساعت 11:38&nbsp توسط سولماز دولت زاده...

جلسه کتاب خوانی این ماه در مورد فروغ فرخ زاد بود، زنی که با جسارت و شجاعت سبک نوینی را در شعر زمان خود به جامعه ادبی هدیه کرد. زنی که با تمام وجود زن بود. زنی که احساس را با زنانگی کامل می فهمید و ابراز می کرد. شاعره ای که اگر می بود شاید همه چیز در مورد شعر نه زنانگی بلکه جلوه ای انسانی به خود می گ...

نمی دانم چند وقت می شود که چیزی در اینجا ننوشته ام. شاید دو سال یا حتی بیشتر. گویا قبل تر ها فرصت نوشتن بیشتر داشتم. آن وقت ها هنوز تلاش می کردم ماهی سیاه کوچولو باشم اما حالا از برکۀ کوچک شناکنان دور شده ام و رسیده ام به نیل، نیل عظیم که تاریخ را بر

یه جایی گیر افتاده بودم.یه عده رو میشناختم یه عده غریبه بودن. سر در نمی آوردم کجاست. انگار با پای خودم از سر کنجکاوی رفته بودم اونجا. یه طور عجیبی جسارت و قهرمان بازی در من طغیان می کرد که هیچ سابقه نداشت. همۀ ما رو گله ای ریختن توی یه جایی مثل کمپ

در خودت جمع شده ای به سان کودکی در زهدان هر از گاهی ناله ای می کنی نگاهت می کنم شرم می کنم نگاهم را می دزدم طاقت دیدنت را ندارم در این حال و روز انگار جسمت از زیر زمین لرزه ای هشت ریشتری بیرون آمده شکمت، گوشت بازوهای سفیدت صورتت، صورت آویزان و

شعر زنان افغانستان: به کوشش مسعود میر شاهی " این کتاب را به نام زنانی آغاز می کنیم که در دنیای متمدن امروزی از کمترین حقوق هر موجود زنده، حتی از نور خورشید محرومند. به زنانی که در پشت پنجره سیاه خانه شان، در پشت توری چادری شان همیشه پنهانند. به زنانی